Περιφερικά Ανευρύσματα

Περιφερικά Ανευρύσματα

Τα περιφερικά ανευρύσματα αποτελούν εστιακές διατάσεις αρτηριών εκτός της αορτής και του εγκεφάλου, με την ιγνυακή αρτηρία (πίσω από το γόνατο) να αποτελεί την πιο συχνή θέση εντόπισης στο 70-80% των περιπτώσεων. Η βαθιά ανάλυση της πάθησης περιλαμβάνει την κατανόηση της παθοφυσιολογίας, των κλινικών κινδύνων και των σύγχρονων θεραπευτικών προσεγγίσεων. 

 

1. Ταξινόμηση και Παθοφυσιολογία

 

• Αληθή Ανευρύσματα: Συμμετέχουν και οι τρεις χιτώνες του αρτηριακού τοιχώματος (έσω, μέσος, έξω).
• Ψευδοανευρύσματα (Ψευδή): Προκύπτουν συνήθως από τραυματισμό ή ιατρογενείς παρεμβάσεις, όπου το αίμα διαφεύγει από την αρτηρία και περιορίζεται από τους γύρω ιστούς, σχηματίζοντας έναν "σάκο" που επικοινωνεί με τον αυλό.
• Αιτιολογία:  Παράγοντες κινδύνου αποτελούν η ηλικία >60 ετών, η ύπαρξη συγγενούς 1ου βαθμού με ανεύρυσμα, η υπέρταση, το κάπνισμα και η αυξημένη χοληστερίνη. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν λοιμώξεις (μυκωτικά ανευρύσματα) και γενετικά σύνδρομα όπως το Ehlers Danlos. 

 

2. Κλινικοί Κίνδυνοι και Επιπλοκές

 

Αντίθετα με τα ανευρύσματα αορτής, η ρήξη στα περιφερικά ανευρύσματα είναι σπάνια. Οι κύριοι κίνδυνοι είναι:

• Περιφερικός Εμβολισμός: Τμήματα θρόμβου που σχηματίζονται εντός του ανευρύσματος αποσπώνται και φράζουν μικρότερες αρτηρίες στα δάκτυλα (σύνδρομο "μπλε δακτύλου").
• Οξεία Θρόμβωση: Ολόκληρο το ανεύρυσμα γεμίζει με θρόμβο, διακόπτοντας απότομα την αιμάτωση του άκρου, γεγονός που αποτελεί επείγουσα ιατρική κατάσταση με κίνδυνο ακρωτηριασμού.
• Πίεση Γειτονικών Οργάνων: Η διόγκωση μπορεί να πιέσει φλέβες (προκαλώντας οίδημα) ή νεύρα (προκαλώντας πόνο και μούδιασμα). 

 

3. Διαγνωστική Προσέγγιση

 

• Triplex Αρτηριών: Η μέθοδος εκλογής για την αρχική διάγνωση και μέτρηση της διαμέτρου.
• Αξονική Αγγειογραφία (CTA): Απαραίτητη για τον ανατομικό σχεδιασμό πριν από χειρουργική παρέμβαση.
• Συστηματικός Έλεγχος: Επειδή τα ανευρύσματα αυτά συχνά είναι πολλαπλά, ο ασθενής πρέπει να ελέγχεται για ανεύρυσμα στην άλλη πλευρά (ετερόπλευρο) και για ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής. 

 

4. Θεραπευτικές Επιλογές

 

Η απόφαση για επέμβαση βασίζεται συνήθως στο μέγεθος (π.χ. >2cm για την ιγνυακή αρτηρία) ή στην ύπαρξη συμπτωμάτων.

1. Ανοιχτή Χειρουργική: Θεωρείται ο "χρυσός κανόνας" (gold standard), όπου το ανεύρυσμα αποκλείεται και η κυκλοφορία αποκαθίσταται με αρτηριακή παράκαμψη (bypass) χρησιμοποιώντας φλέβα του ασθενούς ή συνθετικό μόσχευμα.
2. Ενδαγγειακή Αποκατάσταση: Τοποθέτηση καλυμμένου stent (stent-graft) μέσω μιας μικρής τρύπας στη βουβωνική χώρα. Προσφέρει ταχύτερη ανάρρωση αλλά απαιτεί αυστηρή μετεγχειρητική παρακολούθηση για τη διατήρηση της βατότητας

 

Είναι κρίσιμης σημασίας η άμεση εκτίμηση και αντιμετώπιση (αν χρήζει) , τέτοιου είδους περιστατικών από Αγγειοχειρουργό , λόγω των βαρέων εκβάσεων σε μη έγκαιρη προσέλευση και καθυστερημένη αντιμετώπιση.