Ioannis Sachbazidis

Ανεύρυσμα Θωρακικής Αορτής

Ανεύρυσμα θωρακικής αορτής είναι μια μόνιμη διάταση (εξόγκωμα) στο τμήμα της αορτής που διέρχεται από τον θώρακα. Αποτελεί σοβαρή κατάσταση, καθώς εγκυμονεί κίνδυνο ρήξης ή διαχωρισμού, γεγονός που μπορεί να αποβεί μοιραίο. 

 

Συμπτώματα

 

Τα περισσότερα ανευρύσματα αναπτύσσονται αργά και είναι ασυμπτωματικά, με αποτέλεσμα να ανακαλύπτονται τυχαία κατά τη διάρκεια εξετάσεων (π.χ. ακτινογραφία θώρακος ή αξονική τομογραφία) για άλλο λόγο. Όταν εμφανίζονται συμπτώματα, αυτά συνήθως οφείλονται στην πίεση που ασκεί το ανεύρυσμα σε γειτονικά όργανα: 

  • Πόνος: Συνήθως βαθύς και σταθερός πόνος στο στήθος ή στην πλάτη (μεταξύ των ωμοπλατών).

  • Αναπνευστικά προβλήματα: Βήχας, δύσπνοια ή συριγμός λόγω πίεσης στην τραχεία.

  • Δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία): Λόγω πίεσης στον οισοφάγο.

  • Βραχνάδα: Εάν το ανεύρυσμα πιέζει το νεύρο που ελέγχει τις φωνητικές χορδές. 

 

Πότε χειρουργείται;

 

Η απόφαση για χειρουργική επέμβαση βασίζεται κυρίως στο μέγεθος και τον ρυθμό αύξησης του ανευρύσματος: 

  • Όριο μεγέθους: Γενικά, η χειρουργική αποκατάσταση συστήνεται όταν η διάμετρος φτάσει τα 5,5 εκατοστά. Σε έμπειρα κέντρα, το όριο μπορεί να χαμηλώσει στα 5,0 εκατοστά.

  • Ρυθμός αύξησης: Εάν το ανεύρυσμα μεγαλώνει γρήγορα (πάνω από 0,5 εκ. σε 6 μήνες ή 0,3 εκ. ανά έτος).

  • Ειδικές περιπτώσεις: Σε ασθενείς με γενετικές παθήσεις (π.χ. Σύνδρομο Marfan), η επέμβαση μπορεί να προταθεί σε μικρότερη διάμετρο (π.χ. 4,5 - 5,0 εκατοστά). 

 

Μέθοδοι Αντιμετώπισης

  1. Συντηρητική παρακολούθηση: Για μικρά ανευρύσματα, περιλαμβάνει έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και τακτικές απεικονιστικές εξετάσεις (CT ή MRI) κάθε 6-12 μήνες.

  2. Ανοικτό χειρουργείο: Αντικατάσταση του πασχόντος τμήματος της αορτής με συνθετικό μόσχευμα.

  3. Ενδαγγειακή αποκατάσταση (TEVAR): Μια λιγότερο επεμβατική μέθοδος όπου τοποθετείται ένας ενδονάρθηκας (stent) εσωτερικά της αορτής μέσω των αρτηριών της βουβωνικής χώρας. 

Αν αντιμετωπίζετε ξαφνικό, οξύ πόνο στο στήθος ή την πλάτη που αντανακλά προς τα κάτω, αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια, καθώς μπορεί να αποτελεί ένδειξη ρήξης ή διαχωρισμού.

Πώς γίνεται η αξιολόγηση

Κάθε ασθενής αντιμετωπίζεται με:

  1. Αναλυτικό ιστορικό

  2. Κλινική εξέταση

  3. Υπερηχογραφικό ή απεικονιστικό έλεγχο

  4. Εξατομικευμένο πλάνο θεραπείας

Ο ασθενής ενημερώνεται με απλά λόγια για όλες τις επιλογές.